Hoe mijn spin avontuur begon

Nee, ik begin er niet aan, ik ga níet  spinnen, ik moet toch ergens een grens trekken?

Dat heb ik heel lang geroepen. En toch...bleef het zo nu en dan door mijn hoofd spoken. Toen toch maar eens een spintol voor mijn verjaardag gevraagd. En gekregen, een turkse spintol.

Ik had inmiddels wat onderzoek gedaan, en had ontdekt dat je het beste met Corriedale wol kon beginnen. Daar dus wat lontwol van besteld in leuke kleurtjes en het avontuur kon beginnen.

Turkse spintol

Dat viel nog niet mee, maar als ik iets in mijn hoofd heb dan geef ik niet zomaar op en zo werd het resultaat steeds beter. Alleen die houding, bij de meeste tollen is het handig als je staat, en dat beviel me niet zo. Bovendien kletterde de tol nogal eens op de grond want dat draadje brak natuurlijk wel eens.

Maar inmiddels wist ik wel dat ik hier mee verder wilde, dus na een tijdje speuren op marktplaats een Edammertje op de kop getikt. Nu kon ik echt los, lekker experimenteren met verschillende technieken en materialen!

Een Edammertje is een spinnewiel met één pedaal, je trapt dus met één voet. En daar begon mijn lijf toch wel problemen mee te krijgen. Ik begon te dromen van een tweetraps wiel, een stuk ergonomischer (voor mij tenminste, ik weet dat sommigen liever een eentraps hebben).

Dus, sparen voor een nieuw wiel, en dat werd de Kiwi 3, een fijn wiel waar je alle kanten mee op kunt.

Rechts het Edammertje, links de Kiwi 3

Het spinnen ging nu veel beter en ik ging met sprongen vooruit. Mijn houding is nu beter waardoor ik het langer vol kan houden, en tja, zo’n modern wiel is toch wel wat verfijnder.

Op een gegeven moment heb ik daarnaast zelf een ondersteunde tol gemaakt, ideaal om mee te nemen of om lekker mee voor de tv te zitten als ik geen zin heb om te trappen. Hoe ik deze gemaakt heb zal ik in een andere blog vertellen. Houden we het een beetje overzichtelijk.

Inmiddels heb ik mijn favoriete materiaal wel gevonden, merino wol van rond de 19 micron. In het kort gezegd staat het cijfer voor de zachtheid van de wol, tot zo’n 21 micron is goed op de huid te dragen en dus erg geschikt voor sjaals, hoe hoger de micron hoe stugger en kriebeliger de wol.

Merino dus. En dat verf ik dan het liefst zelf, maar dat is ook iets voor een andere blog.

 

Ideeën voor blogs te over dus. En als er iets is wat je graag uitgelicht wilt zien, laat het me dan weten. Dan ga ik daar mijn best voor doen.

Ingrid